خاتون نامه

پروانه ی هیچستان عزیزم منو دعوت کرده به بازی آهنگها. چه کار سختی. فقط هفت تا؟! هفتصد تا هم کمه کاش میگفت کوه البرز را جا به جا کنم.

این مقدمه شامل شماره گذاری نمیشه... عمرم- نفسم- آرام جانم - سرو روانم شهرام ناظری است که الهی دردش و ِ گیانم( دردش به جانم). عاشق و شیفته ی همه ی آهنگهاش هستم بدون استثنا. در مورد شهرام هرگز و هرگز نمیتونم یک یا حتی چند تا آهنگ را اسم ببرم. در بدترین شرایط روحی اگر باشم فقط کافیه صدای بی بدیل و جاودانه اش را بشنوم تا دنیا به نظرم زیباترین بیاد( و چون همواره در حال گوش کردن به صدای بی همتایش هستم پس هیچ وقت غمگین یا عصبی نیستم). آهنگهای فارسی ش همان قدر بیقرارم می کنه که کُردی های ایشان و هم از عشق او بود که تا حدی کُردی یاد گرفته ام و حال بیش از پیش از آن آوازها لذت می برم. یک آلبوم ایشان را یک هفته شب و روز گوش میدم و بعد محض تنوع سی دی دیگری از شهرام ناظری را گوش میدم. به زبان خودشانی ها: شیتشم به مولا. ( شیت = شیفته/ دیوانه/ مجنون).

حالا سایر آهنگها:

۱- داریوش اقبالی و تمام آهنگهاش بخصوص: در این شام مهتاب کنارم نشستی.... عجب شاخه گل وار به پایم شکستی....قلم زد نگاهت به نقش آفرینی....که صورتگری را نبود این چنینی 

۲- شجریان و بیشتر آهنگهاش مخصوصاً دود عود: درد عشق تو که جان می سوزدم.... گر همه درد است از جان خوشتر است....درد بر من ریز و درمانم مکن.... زانکه درد تو ز درمان خوشتر است

۳- فرهاد مهراد و همه ی آهنگهاش بخصوص شبانه: جماعت من دیگه حوصله ندارم....به خوب امید و از بد گله ندارم....گر چه از دیگرون فاصله ندارم....کاری با کار این قافله ندارم.....

۴- حسین قوامی و آهنگ جاودانه ی "تو ای پری کجایی": دل من سرگشته ی توست.... نفسم آغشته ی توست....به باغ رویاها چو گلت بویم.....به خواب و بیداری سخنت گویم....تو ای پری کجایی 

۵- ابی و بیشتر آهنگهاش.... وقتی میای قشنگترین پیرهنتو تنت کن..... تاج سر سروری تو سرت کن.... چشماتو مست کن همه جا رو بشکن.... الا دل ساده و عاشق من

۶- هایده و بیشتر آهنگهاش: شانه هایت را برای گریه کردن دوست دارم....بی تو بودن را برای با تو بودن دوست دارم.

۷- پروین و همون دو سه تا آهنگی را که خوانده غوغای ستارگان: امشب در سر شوری دارم.... امشب در دل نوری دارم.... باز امشب در اوج آسمانم.... رازی باشد با ستارگانم.

به طور کلی میانه ی بسیار خوبی با موسیقی دارم و بعضی وقتها از شنیدن آهنگی با صدای آغاسی خیلی لذت میبرم و در جایی دیگر از شنیدن صدای دلنشین Andrea Bocille.

آماااااااااااا خداییش تحمل شنیدن دو صدا را ندارم یکی حمیرا و دیگری محسن نامجو. طرفدارانشان مرا ببخشند!

ترانه های انگلیسی هم زیاد هستند ولی این سه تا را بی نهایت دوست می دارم!

1- گروه Bee Gees و تمام کارهایشان بخصوص: How deep is your love

How deep is your love
I really need to know
cause we're living in the world of fools
breaking us down
when they all should let us be
we belong to you and me

2 - آهنگ بسیار زیبای  Wicked Game  که  Chris Isaack آنرا اجرا کرده:

The world was on fire, no-one could save me but you
It's strange what desire will make foolish people do
I'd never dream that I'd love somebody like you
I'll never dream that I lose somebody like you

3- آهنگ Lady in Red با صدای Chris De Burgh :

I've never seen so many people want to be there by your side
And when you turned to me and smiled
It took my breath away
I have never had such feeling
Such a feeling of complete and utter love as I do tonight

من هم به رسم معمول همه ی دوستانی را که این پست را می خوانند دعوت می کنم. به قول پروانه اگر وبلاگ هم ندارند در کامنتدونی این حقیر بنویسند.